AI, meer dan Een Afkorting

Hoe duf kun je je voelen na een lange werkdag, aangekomen bij punt 5 van de vergadering over Van Alles en Nog Wat. Terwijl buiten het zonnetje al zakt aan de hemel, de vogeltjes wat minder luid kwetteren, hoor jij je collega’s druk in de weer over de kleur van de nieuwe zeepjes in het gescheiden personeelstoilet. Een dag in het onderwijs duurt soms lang..

‘Martijn, iets voor jou? Gr. J.’ Die houdt van kort, denk ik met een glimlach, terwijl ik door wéér een mail naar beneden scroll. Of ik meedoe aan de ‘uitrol van het stichtingbeleidsplan binnen de scholen als ambassadeur van Een Afkorting´. Ik bedwing een gaap. Ongemerkt glijdt mijn blik naar rechtsonder en Windows blikt onverbiddelijk terug – 17:41. ´Leg me even uit woensdag Jan´, mail ik terug. Zo, nog 11 te gaan.

Passie. Vuur En Vlam. Zin. De Grote Grijns. Longen Vol Zuurstof. Kippenvel. Blik In de Verte. Glimlach. Brede Gebaren. Het Lied. Rode Wangen. Gloed. Kom Maar Op. Ik Kan De Wereld Aan.

Ze zijn er niet altijd, die hoofdlettermomenten. Nee, het ging om het stichtingsbeleidsplan onder de mensen brengen. ‘Echt iets voor jou joh.’ Nou, oke dan, ik ben de beroerdste niet.

Redelijk onvoorbereid stap ik donderdagochtend 12 mei De Rank binnen. Programma Uitrol Stichtingbeleidsplan, 8.30 tot 17.00, voor de lunch wordt gezorgd. Wordt het weer zo’n dag? Binnen een zaaltje met een paar oude bekenden, een paar alleen van gezicht en een enkeling eerlijk gezegd volslagen on-. Schaaltjes met softdrugs in de vorm van koffieboontjes, caramelletjes en knisperverpakte snoepjes staan samen met staafkolommen koffie en thee voor ons klaar.

Appreciative Inquiry, daar draait het om vandaag. En, zo wordt al snel duidelijk, ook de komende bijeenkomsten, uitlopend in het voorbereiden van de studiedag van de stichting volgend schooljaar. Bijeenkomsten. Meervoud. Studiedagen?! Waar ik aan begonnen ben, schiet het door me heen en – eerlijk zijn – in mijn drukbezette kop beiert het PM-top, PM-top, PM-top.

Waar ben ik aan begonnen? Ooit? Toen ik koos voor de PABO? Da Costaschool? Wat wilde ik? Waarom doe ik wat ik doe? En waarin maak ik het verschil? En jij dan? Wij? Samen? Wat vind ik leuk? Waar doe ik het voor? Dagelijks momenten genoeg om me die zaken af te vragen.

Je afvragen. Daar draait AI om. Wat maakt dat jij hier je mannetje of je vrouwtje staat? En niet ergens anders? Hoe ziet dat mannetje of vrouwtje in jou er eigenlijk uit? Wat brengt het in? Wat heeft het te vertellen? En kan het zijn of haar verhaal wel kwijt? Hoe maken we samen ons verhaal? Hoe gaan we stralen? Uitstralen?

‘Oke Martijn?’ Ai, ai, ik ben weer afgedwaald. ‘Liep even te dromen, Jeannette’. ‘Heel goed’, glimlacht ze terug.

Even later zit ik met Jorn (die kende ik nog niet vanmorgen) onder de bomen in de achtertuin en leer ik mijn gesprekspartner kennen. Echt kennen. Vertelt hij wat hem het onderwijs in dreef. Zie ik zijn ogen twinkelen als hij vertelt over het Groningse kerstfeest, de oudjes uit het bejaardentehuis, hun ontmoeting met de kinderen, de kerstmarkt en het kerstverhaal dat handen en voeten kreeg die dag. Flow under the appletree. Lacht hij smakelijk om zijn wellicht iets te voortvarende aanpak richting de wat bedaagdere collega’s op de dorpsschool. Zou hij deels hetzelfde, deels anders aanpakken. Langzaamaan verdiept zich het gesprek. Staan we stil bij dromen die ons drijven, is het af en toe stil en staren we in de verte. Komen kwaliteiten ter sprake.

Uiteindelijk, en veel te snel, komen Monique en Jeanette ons halen: het is tijd. Blocnote en pen (wauw, heb ik dat allemaal opgeschreven?) onder de arm mee naar binnen waar de jus en broodjes wachten. Dat blocnote wordt belangrijk, krijgen we nog mee op weg naar de kroketten. Ik ben benieuwd.

Trek gekregen. Zin. Zin in vanmiddag. Wat AI is? Vraag me dat later nog maar eens, ik ben pas net op weg. Eén ding weet ik: het heeft te maken met jou, met mij. Het neemt de tijd om te luisteren. Om even te dromen. Te ontdekken waar je goed in bent. Ik weet na vandaag weer scherp waarom ik voor de PABO koos. Ik weet wat me beweegt. Weten mijn collega’s dat wel? En wat komt er van terecht?

Eind september inmiddels. Ik weet nog zeker niet alles, maar inmiddels wel veel méér van AI. Monique schrijft in dit blad wat over de achtergronden ervan. Ik heb gaandeweg al enkele malen gemerkt: AI werkt. Want interesse in elkaar werkt. Tijd nemen voor dromen, het vinden en aanwakkeren van je passie, het ontdekken en benutten van je talenten. We hebben met elkaar in onze stichting een hoop te bieden. Wellicht een hele hoop meer dan we al doen. Eens kijken hoe we er samen het beste van kunnen maken?

 

 

Contact

contact

PCBO Baarn-Soest
Nijverheidsweg 13 C
3762 EP Soest
Tel: 035-6099233
info@pcbobaarnsoest.nl