Het is half negen.

 

De kinderen uit mijn groep acht komen het lokaal binnen. Ze kletsen wat met elkaar, pakken hun spullen en lopen naar hun plaats.

Fatih komt wat later binnen en loopt naar mij toe.

“Juf”, zegt hij, “ik kan niet naar die ene dienst komen. Ik wil wel, maar ik mag niet van mijn geloof’.”

 

Ik begrijp Fatih wel.

De dag ervoor had ik de groep uitgenodigd om naar mijn bevestigingsdienst te komen. Vrijblijvend, wie het leuk vond was welkom.

Terwijl ik vertelde waarom en hoe ik dominee was geworden, keek ik de groep in.

Daar zaten ze.

Daan en Yelte uit een christelijk gereformeerd gezin, Dineke, Pascal en Levi: PKN. Hanneke, die naar een evangelische gemeente ging. Fatih, moslim. En dan een groep uit een gelovig, niet kerkelijk meelevend gezin. Vervolgens een groep, waarvan de leerlingen duidelijk aangaven: ‘Mijn vader en moeder geloven niet in God.’

Een willekeurige groep, een afspiegeling van de samenleving.

In die diversiteit zijn wij christelijke school. Een naam die steeds meer bijzonder lijkt te worden. Met recht zijn we bijzonder onderwijs.

Des te mooier vind ik het dat ik bevestigd word als predikant met een bijzondere opdracht.

 

Het is inmiddels negen uur. Mozes heeft zojuist de farao en alle Egyptenaren gekweld met negen plagen.

We gaan zingen. ‘Geest van hierboven’ uit het Liedboek. Een hit bij de leerlingen.

We komen aan het eind van het eerste couplet. Ik kijk naar Fatih.

Vol enthousiasme zingt hij uit volle borst mee: “Als wij herboren Hem toebehoren, die ons is voorgegaan. Halleluja’.

Ik weet niet of mijn God dezelfde is als die van Fatih. Ik weet ook niet hoe ik me God precies moet voorstellen. Maar op dit soort momenten hoop ik op een God die glimlachend toekijkt hoe er een verscheidenheid aan opgroeiende mensen de dag beginnen met zijn naam.

(De namen van de leerlingen zijn veranderd.)

 

 

 

 

Contact

contact

PCBO Baarn-Soest
Nijverheidsweg 13 C
3762 EP Soest
Tel: 035-6099233
info@pcbobaarnsoest.nl