verbinding

Mijn keuze voor de ‘verbinding’ als rode draad is niet zo vreemd. Het is voor mij namelijk één van de sleutelwoorden in mijn leven. Het werkt voor mij inspirerend wanneer ik het zowel in mijn privéleven als in mijn onderwijsbaan voor elkaar krijg om verbinding te maken. En dan gaat het vooral om een verbinding tussen mensen, omstandigheden en activiteiten. Inspirerend is het bovenal wanneer het mij lukt om die beide ‘levens’ met elkaar te verbinden.

Tijdens mijn eerste baan (van 1976 tot 1983), als onderwijzer in Vlaardingen, was ik heel actief bij de plaatselijke CJV-organisatie en bij een oecumenische groep die iedere maand op zondagochtend een Combodienst organiseerde. Wat ik bij CJV en Combo leerde kon ik goed gebruiken in mijn dagelijkse werk, en andersom.

Toen ik daarna hoofdonderwijzer werd van de dorpsschool in Schiedam-Kethel genoot ik ervan om vanuit die baan allerlei relaties en netwerken te ontwikkelen met de kerken, verenigingen, maatschappelijke en culturele organisaties waar ik buiten mijn werk actief in was. Dit resulteerde in het versterken van elkaar bij allerlei evenementen die zowel tijdens of na schooltijd werden opgezet. Zo vervulde b.v. de Oecumenische Vastenaktie in Schiedam-Noord jarenlang een scharnierfunctie voor een veelheid aan activiteiten binnen en buiten schoolverband. We keken daarbij heel graag over kerk- en schoolmuren heen om op die manier heel veel voor elkaar te krijgen en elkaar te versterken. Ik vond het een voordeel om zelf ook in Schiedam-Noord te wonen, waardoor de samenwerking tussen alle partijen voor mijn gevoel heel vanzelfsprekend was.

Als éénpitter in Kethel kreeg ik het met mijn schoolbestuur, vanwege die brede view, voor elkaar om een spilfunctie te vervullen in het fusieproces van 4 schoolbesturen, welke uiteindelijk in 2002 uitmondde in de Stichting Meervoud met 20 scholen in Schiedam, Vlaardingen en Maassluis.

Een ander voorbeeld waarbij de verbinding mij zeer goed van pas kwam was de Schiedamse Parkmoord waarbij kinderen van mijn school betrokken waren. Dit drama had nooit mogen gebeuren, maar als het dan op je pad komt is het van belang om te kunnen bouwen op heel veel opgebouwde relaties binnen en buiten schoolverband.

Met deze rugzak kwam ik in 2006 naar Baarn. Voor mijn vrouw en mij was het daarom vanzelfsprekend dat ik (als enige van de toenmalige basisschooldirecteuren) ook in Baarn zou gaan wonen.

De Amalia-Astroschool stond al bekend als een school waar de betrokkenheid tussen teamleden, ouders en kinderen heel groot is. Ik maakte er graag gebruik van om de verbinding ook hier te gebruiken als belangrijk instrument om elkaar te inspireren en te verrijken. Het bleek een dankbare voedingsbodem te zijn om als school en kerk elkaar te vinden in zondagse diensten, vastenprojecten en andere ontmoetingen. Er was al een directeurenoverleg van de acht basisscholen in Baarn en toen de voorzitterstaak vacant kwam, zag ik daarin een nieuwe kans. Een verbinding met vele Baarnse instanties blijkt vanuit dat orgaan heel goed te werken.

Ook op de school zelf komt de verbondenheid regelmatig van pas. Zo werd ik ook hier geconfronteerd met het overlijden van leerlingen. Bij zo’n gebeurtenis is het belangrijk dat je met elkaar als gemeenschap iets kunt betekenen. Je beseft dan ook dat de scheidslijn tussen wat je ‘als directeur’ of ‘als Jacques’ doet wegvalt. Daar moet je op dat moment je eigenlijk wel bewust van zijn.

Voor mij is het in elk geval belangrijk om als directeur een samenbindende factor te zijn. Ik besef heel goed dat mij dat echt niet altijd lukt. Dat moet ik dan maar accepteren en weer van leren. Het gaat echter vooral om de focus van waaruit je je werk ziet. Ik denk daarbij altijd aan datgene wat Prof. Luc Stevens ons voorhoudt, namelijk dat het bij ieder mens gaat om de drie basisbehoeftes: relatie, autonomie en competentie. Wanneer je investeert in die relatie, kun je de ander meer autonomie en vertrouwen geven. Ik ervaar dagelijks dat deze denkwijze tot gevolg heeft dat ik anders naar competenties van anderen ben gaan kijken. Maar dat dit iets persoonlijks is, hetgeen dus niet bij ieder mens past, begrijp ik heel goed. Daarom ben ik benieuwd naar de volgende schrijver die misschien heel anders met die verbinding omgaat.

Contact

contact

PCBO Baarn-Soest
Nijverheidsweg 13 C
3762 EP Soest
Tel: 035-6099233
info@pcbobaarnsoest.nl